Μαρία Κεφάλα, Βουλευτής Ιωαννίνων, της Νέας Δημοκρατίας
«Μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση» για τον ΣΥΡΙΖΑ
Το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει ο ΣΥΡΙΖΑ, πολιτικό και δημοσκοπικό, τον οδηγεί σε κινήσεις και τακτικισμούς που δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο τη θέση του και τον απομακρύνουν από την κοινωνία. Δεν πρόκειται φυσικά μόνο για πρόσκαιρους κομματικούς τακτικισμούς αλλά δυστυχώς δηλώνει το βαθύτερο πολιτικό στίγμα του που προέρχεται από την ιστορία του αλλά δηλώνεται και ως σύγχρονη πολιτική του σκέψη και πρακτική. Άλλωστε οι τελευταίες παρεμβάσεις εκλεγμένων πολιτικών της νέας γενιάς, στην Ελλάδα και στην Ευρωβουλή είναι απόλυτα ξεκάθαρες και μας δίνουν το στίγμα τους.
Όσο και αν προσπάθησα να το αντιμετωπίσω ιδεολογικά μέσα από το πρίσμα της διαφορετικότητας στην πολιτική προσέγγιση μου, καθίσταται αδύνατο, να σκεφτώ έστω, ότι τον 21ο αιώνα με τα υπάρχοντα δεδομένα και τις ανάγκες των σύγχρονων κοινωνιών υπάρχουν ακόμη πολιτικές δυνάμεις που επενδύουν στο χάος και την καταστροφή. Δεν είναι ιδεολογική η σύγκρουση που βλέπουμε. Συγκρούεται η κοινή λογική με την ανωμαλία. Η αριστερά σήμερα στην Ελλάδα είναι αυτό το χαοτικό συνονθύλευμα, από αποφθέγματα «λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα» και ατάκες άλλων εποχών και άλλων λογικών. Εξήγηση υπάρχει. Εδράζεται στην έλλειψη αξιών σμιλεμένων στο χρόνο, αρχών ιδεολογικών πάνω στις οποίες οικοδομείται το πολιτικό αφήγημα, βασικών ηθικών και θεωρητικών προσεγγίσεων που αναγνωρίζει και διαβάζει τα σημεία των καιρών.
Όχι, δεν έκανε κάποιο εκφραστικό λάθος η κ. Αχτσιόγλου, ούτε παρερμηνεύθηκαν τα λεγόμενά της, είπε αυτό που ήθελε να πει. Και ποια μεγαλύτερη απόδειξη πως ακόμη και μετά την κατακραυγή συνέχισε να υπερασπίζεται με τη δική της φρασεολογία βέβαια, τη γνωστή ρήση του Μάο που της αφήνει μια τόσο γλυκιά γεύση στο μυαλό, το δικό της και των συντρόφων της! Προσπαθώ να ακολουθήσω το σκεπτικό ότι «η κανονικότητα οδηγεί στον ατομικισμό», αλλά και πάλι αδυνατώ. Η αλήθεια είναι πως σε καταστάσεις ανωμαλίας, που τόσο ωμά προωθεί, θεριεύουν τα ένστικτα του θυμού, του φόβου και της αυτοσυντήρησης και ο καθένας κοιτάει τον εαυτό του και τη δική του επιβίωση.
Όχι δεν έκανε λάθος ο κ. Κόκκαλης με τις πρόσφατες αδιανόητες δηλώσεις του για το άνοιγμα του τουρισμού στη χώρα. Σαμποτάζ έκανε. Όπως δεν ήταν τυχαίο και το υγειονομικό σαμποτάζ με τις εκατοντάδες πορείες που οργάνωνε, καθοδηγούσε και συμμετείχε ο ΣΥΡΙΖΑ εν μέσω πανδημίας για να στηρίξει τον Κουφοντίνα και τους μπαχαλάκηδες των πανεπιστημίων που τους ενοχλούσε η αστυνόμευση και η τάξη.
Τελικά όντως έχουμε να κάνουμε με δύο διαφορετικές αντιλήψεις. Από τη μία αυτή που επενδύει στο χάος, την ανωμαλία και τα αδιέξοδα και από την άλλη αυτή που επενδύει στον άνθρωπο, την ανάπτυξη και τη σταθερότητα. Η κοινωνία παρά τα προβλήματα που ανακύπτουν εξαιτίας της πανδημίας, δείχνει ξεκάθαρα ποια αντίληψη, ποια κυβέρνηση και ποιον Πρωθυπουργό επιλέγει και οδηγεί το ΣΥΡΙΖΑ σε αδιέξοδο, γιατί οι ιδεολογίες τύπου ΣΥΡΙΖΑ απηχούν στο παρελθόν ενώ ο κοινωνικός φιλελευθερισμός απηχεί στο παρόν και στο μέλλον.
