Ομιλία του Προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής του 16ου Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας Θεόδωρου Ρουσόπουλου, στο Προσυνέδριο του κόμματος στο Ναύπλιο
Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ, αγαπητέ Πρόεδρε, φίλες και φίλοι,
Σήμερα, θα μου επιτρέψετε έναν πιο προσωπικό τόνο στην εισαγωγική μου τοποθέτηση σε σχέση με τα προηγούμενα προσυνέδρια — και νομίζω ότι στην πορεία θα καταλάβετε γιατί.
Όταν εισήλθα στη δημοσιογραφία, πριν καλά καλά γίνω δεκαοχτώ χρονών, οι εφημερίδες είχαν μόλις αρχίσει να εγκαταλείπουν την τυπογραφία του Γουτεμβέργιου, που είχε εφευρεθεί πέντε αιώνες πριν.
Σήμερα, η τεχνητή νοημοσύνη είναι μέρος της καθημερινότητάς μας. Μέσα σε τέσσερις δεκαετίες, ο τεχνολογικός πολιτισμός έκανε άλματα αιώνων.
Και μαζί με αυτά τα άλματα γεννώνται και ερωτήματα: είναι η τεχνολογία στην υπηρεσία του ανθρώπου ή κινδυνεύει να τον ξεπεράσει;
Η απάντηση δεν είναι τεχνολογική. Είναι βαθιά πολιτική. Είναι αν το κράτος μπορεί να αξιοποιήσει την τεχνολογία για να υπηρετεί τον πολίτη — με ταχύτητα, αποτελεσματικότητα, αλλά και ανθρωπιά.
Νιώθω υπερήφανος γιατί, από το 2004, είχα την ευθύνη να συμβάλω στα πρώτα βήματα αυτής της μετάβασης. Τότε η Ελλάδα έγινε η δεύτερη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που κινήθηκε αποφασιστικά προς την ψηφιακή εποχή, πολύ πριν από τα ευρωπαϊκά χρονοδιαγράμματα.
Δημιουργήσαμε τους χάρτες ψηφιακών συχνοτήτων και θέσαμε τις βάσεις για το ψηφιακό μέλλον της χώρας. Παράλληλα, προχωρήσαμε σε καινοτομίες με επίκεντρο τον άνθρωπο: τις πρώτες ψηφιακές τηλεοπτικές πλατφόρμες και υπηρεσίες σχεδιασμένες για όλους.
Από το μοναδικό στην Ευρώπη, τότε, τηλεοπτικό κανάλι ειδικά για τα άτομα με αναπηρία, έως ψηφιακές υπηρεσίες στο Υπουργείο προσβάσιμες από όλους, αποδείξαμε ότι η τεχνολογία μπορεί να είναι εργαλείο ισότητας.
Δεν με στενοχώρησαν τόσο οι επιθέσεις που δέχθηκα στην πολιτική, όσο το γεγονός ότι στη συνέχεια ένα μέρος αυτού του έργου εγκαταλείφθηκε — και μαζί του χάθηκε πολύτιμος χρόνος για τη χώρα.
Το 2020, όμως, είχα την ευκαιρία να πω από το βήμα της Βουλής πόσο χαίρομαι που αυτή η πορεία, που είχε διακοπεί, ξανάρχισε με την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, και μάλιστα πιο δυναμικά και πιο γρήγορα.
Η οργάνωση του επιτελικού κράτους απέδειξε στην πράξη την αξία της: καλύτερος συντονισμός, μεγαλύτερη ταχύτητα, μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Η Ελλάδα έκανε ένα πραγματικό ψηφιακό άλμα. Δημιουργήθηκε ένα ενιαίο ψηφιακό κράτος που φέρνει τον πολίτη πιο κοντά στη διοίκηση, μειώνοντας τη γραφειοκρατία και επιστρέφοντας πολύτιμο χρόνο στην καθημερινότητά του.
Ιδίως στην περίοδο της πανδημίας, η χώρα μας αποτέλεσε παράδειγμα. Από την οργάνωση των εμβολιασμών έως τις ψηφιακές υπηρεσίες της καθημερινότητας, αποδείξαμε ότι μπορούμε να πρωτοπορούμε.
Παράλληλα, και σε διεθνές επίπεδο, είχα την τιμή, ως Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, να συμμετάσχω ενεργά σε μια ιστορική εξέλιξη: στην υιοθέτηση της πρώτης διεθνούς σύμβασης για την Τεχνητή Νοημοσύνη και τους κινδύνους της για τη Δημοκρατία από τυχόν κακή χρήση της — μιας σύμβασης που υιοθετήθηκε από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η τεχνολογία δεν είναι ουδέτερη. Χρειάζεται κανόνες. Χρειάζεται αρχές. Χρειάζεται Δημοκρατία.
Και αυτό είναι, τελικά, το στοίχημα: να αξιοποιούμε την τεχνολογία χωρίς να χάνουμε τον άνθρωπο.
Σήμερα, στο Προσυνέδριο του Ναυπλίου, έχουμε την ευκαιρία να αποτιμήσουμε το παρελθόν, να συγκρίνουμε αυτά που παραλάβαμε και τι με μεγάλο κόπο επιτύχαμε και να προετοιμάσουμε ακόμη καλύτερα το μέλλον, με βάση την εμπειρία, τις γνώσεις και την αποφασιστικότητά μας.
Για ένα κράτος πιο κοντά στον πολίτη.
Φίλο του και όχι εμπόδιο στην καθημερινότητά του.
Σας ευχαριστώ πολύ.
